امروزه هیچ ارتشی از حملات هوایی و تاثیرات آن در ظفر یافتن بر دشمن غافل نیست که علت اصلی آن سرعت بالای نیروهای هوایی و همچنین قدرت بالای مانور پذیری آنهاست .

بنابر این اگر کشوری بخواهد جلوی حملات هوایی دشمن را بگیرد نیازمند سلاحی میباشد که بتواند آنها را شناسایی ، رهگیری و سپس منهدم کند .

از زمانهای گذشته ارتشها برای جلوگیری از حملات هوایی دشمن و نابود کردن هواپیما ها و هلیکوپترها از ضد هوایی استفاده میکردند که بسیار مفید بود ولی علت ضعف آن این بود که قابلیت تحرک پذیری کمی داشت و بسیار بزرگ بود بنابراین دشمن میتوانست به راحتی آن را نابود کند و یا پس از عبور از آن با خیال راحت به حملات خود ادامه دهد بنابراین ارتشها مجبور بودن آنها را بر روی تانکها سوار کنند یا به تعداد زیاد بسازند تا ضعف های اول و دوم را از سر راه بردارند .

این مسائل و همچنین پیشرفت علم ایده ی جدیدی به این بشر نظامی داد و آن هم استفاده از موشکهای ضد هوایی بود که قادر بودند بهتر از ضد هوایی هایی که با گلوله کار میکردند کار کنند و برد بیشتری با درصد خطایی کمتری داشته باشند که نمونه ای از آن موشکهای دوش پرتاب استینگر میباشند .

برای خواندن ادامه ی مقاله به ادامه ی مطلب بروید .